۹ دی ۱۳۹۶


تظاهرات اعتراضی مردم مشهد وسایر شهر ها علیه فقروگرانی برحق است

امروز پنجشنبه هفتم دی ماه هزاران نفراز مردم جان به لب رسیده مشهد علیه فقروگرانی وبیکاری و سیاستهای ریاضت اقتصادی دست به تظاهرات زدندو نیروهای سرکوبگر امنیتی برای پراکنده کردن مردم معترض به تیر اندازی هوایی  وپرتاب گاز اشک آورمتوسل شدند . این اعتراضات در شهرهای نیشابور، یزد، کاشمرو شاهرود نیز با شعارهای روشن اقتصادی وضد حکومتی ازجمله  درمورد بیکاری وگرانی و اختلاس و دزدی بر گزار گردید. برخی ازشعارهای مردم  نظیر«پلیس برو دزد رو بگیر» « اسلام رو پله کردید مردم رو ذله کردید»، «ما اعتراض داریم به قیمتهای بالا»، «یه اختلاس کم بشه مشکل ما حل می شه»، «غیرت هر ایرانی / مرگ بر گرانی»،«مرگ بردیکتاتور»، «مرگ برروحانی»،«نترسید نترسید ما همه با هم هستیم»،.... فریاد زده شد. به دنبال این اعتراضات  محمدرحیم نوروزیان، فرماندار مشهد با اعلام اینکه «برگزاری تجمع اعتراضی نسبت به گرانی غیر قانونی است» و به آن برخورد می شود!، به تظاهرات مردم اشاره کرد وگفت : «هیچ حزب، گروه، سازمان یا تشکلی درخواستی برای برگزاری چنین تجمعی نداشته و مجوزی نیز از سوی ارگان‌های قانونی در این خصوص صادر نشده است. درصورت برگزاری تجمع غیرقانونی و بدون مجوز، نیروی انتظامی به‌عنوان متولی نظم و امنیت با چنین مواردی برخورد خواهد کرد». این فرماندار ریاکاروبزدل سیاسی که درمقابل خشم فروخته توده مردم برخود لرزید اعتراض علیه گرانی را غیرقانونی اعلام داشت وازارگان های "قانونی" سخن گفت! غافل ازاین که مردم ایران هیچ مشروعیتی برای این نظام دزد وفاسد که عامل اصلی فقر وگرانی و بیکاری وتمام مصیبتهای اجتماعی واقتصادی است قائل نیستند واین قوانین ارتجاعی وضد مردمی را به رسمیت نمی شناسند،زیرا قریب به چهاردهه است که هرگونه اعتراض مسالمت آمیز و طرح  مطالبات دمکراتیک وانسانی با سرنیزه وزندان وشکنجه پاسخ داده شد. 

  
 علل این طغیان مردم علیه گرانی و فقر را بایددر سیاست تعدیل اقتصادی سردمداران رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی به نفع جهانی شدن سرمایه و سیاست نئولیبرالیسم تاچریسم دید.همانطور که بارها تحلیل کرده ایم باید شرایط اقتصادی ایران تحت رهبری حسن روحانی به نفع سود دهی حداکثر سرمایه های خارجی تغییر کند. یعنی یارانه ها به کلی حذف شوند، بهای مواد سوخت در بازار آزاد، به طور سرسام آور افزایش یابد. باید نیروی کار، به اسارت در آید و فقر و فلاکت برای تشدید درجه استثمار و تن دادن به هر درجه از فشار افزایش یابد، باید قوانین کار به نفع سرمایه داران و برده کردن کارگران، بدست مجلس شورای جمهوری اسلامی تغییر کرده تا شرایط برده داری سودآور بر شالوده فقر و بدبختی ملت فراهم گردد، باید سیاست خصوصی سازیهای بی حد و حصر، خصوصی سازی منابع اولیه و نفت و گاز، فاضلاب و برق و آب، شرکتهای هوائی و دریائی، با خصوصی سازی بنای صنایع زیر بنائی، با تلفیق سرمایه های سرمایه داران ایرانی با ابرشرکتهای امپریالیستی برای غارت بی در و پیکر ایران، کامل شود. باید ملاحظات زیست محیطی بدور افکنده شود و دولت کارگزار بر نظم درون کارخانه ها حراست کند. باید تحصیل، پولی و خصوصی شود و فقط فرزندان آقازاده ها حق استفاده از ثروتهای طبیعی ایران را داشته باشند و... تا ایران به دامن "جامعه جهانی" !!؟؟بازگردد. بدین ترتیب وتحت چنین شرایطی کارگران وزحمتکشان که کارد به استخوانشان رسیده است راهی جز تشدید مبارزه برای تحقق حقوق خود ندارند و این امر با تجارب خونین  ۳۹ ساله حاکمیت شمشیرو خون درچهارچوب نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی نا ممکن خواهد بود.شعار مرگ بر روحانی  ومرگ بر گرانی شعار صحیحی است وبیان اعتراض به حق مردم علیه  سیاستهای نولیبرالی دستگاه حاکم است.

 

نکته مهمی که باید بدان توجه کرد برخی ازشعارهای انحرافی است که متاسفانه تظاهرکنندگان فریاد زدند ومحافل ارتجاعی داخلی وخارجی نیز آن را برجسته نمودند و به جای همبستگی میان ملل درمنطقه به نفرت ملی و ضد عرب دامن زدند.شعارهای نه غزه ، نه لبنان ، نه سوریه جانم فدای ایران  شعارهای مترقی نیستند ونمی توانند باشند. نیروهای مترقی و انقلابی در ایران هرگز نمی توانند دشمنی و بی اعتمادی ملی را در منطقه تبلیغ کنند. شعار سیاسی مترقی باید ایجاد کننده روحیه همبستگی ملی بوده باشد و ما باید با هرگونه تجاوز و اشغالگری مخالفت کنیم و از هر مبارزه ملی برای رهائی ملتها، که به نفع خود ما نیز هست، حمایت کنیم. ما باید از حقوق دموکراتیک همه ملتها و نه تنها در ایران، حمایت کنیم. خواست رهائی ملی یک خواست دموکراتیک در عرصه خارجی است. ما اگر خواهان تحقق دموکراسی در ایران هستیم، باید این خواست را برای مردم فلسطین و لبنان و سوریه و لیبی و سایر مناطق نیر بخواهیم و نمی توانیم همان سیاست مزورانه جمهوری اسلامی را در پیش بگیریم و یا "ایراندوستی" را بهانه ای کنیم تا همبستگی ملتهای منطقه را به زیر پرسش برده و روحیه عرب ستیزی، سنی ستیزی، اسلام ستیزی و یا فلسطین ستیزی را تبلیغ کنیم. این سیاست، سیاست روشن اسرائیل و آمریکا در منطقه است.

ما ایرانیها باید برای نجات میهنمان و استقرار دموکراسی در آن تلاش کنیم و این امر نه در دشمنی با سایر ملتها، بلکه  در همدردی با آنها متحقق خواهد شد. نمی شود از ملتها و نیروهای مترقی خواست تا از خواست ملت ایران حمایت کنند و بر ضد نقض حقوق بشر در ایران معترض باشند و از حقوق ملت ایران حمایت کرده به اعدامها و شکنجه ها در ایران اعتراض نمایند، ولی خود ما حاضر نباشیم از حقوق آنها دفاع کنیم. نمی شود خواهان گرسنگی دادن به ملت فلسطین شد و به آن اعتراضی نکرد و تجاوز اسرائیل به لبنان و جنایت ضد بشری آنها را با دیده اغماض نگریست، ولی از آنها خواست به حمایت از ما برخیزند.

ما ایرانیها می دانیم که :

بنی آدم اعضای یکدیگرند

که در آفرینش ز یک گوهرند

چون عضوی بدرد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی غمی

نشاید که نامت نهمند آدمی.

 

واقعیت این است رژیم جمهوری سرمایه داری اسلامی که یک رژیم سرکوبگر وارتجاعی است، برای خواستهای انسانها ارزش قایل نیست. این انسانها چه ایرانی باشند و چه فلسطینی، لبنانی و یا اهل سوریه. این رژیم، بنا بر منطق اسلامیش، اساسا برای ابناء بشر فقط وظیفه برسمیت می شناسد و نه حقوق، رژیمی که بارها اعلام کرده که منشور حقوق بشر سازمان ملل متحد را که خودش امضاء کرده برسمیت نمی شناسد و حقوق بشر را با منطق مذهبی رنگ آمیزی می کند، تا بتواند مانند قرون وسطی آنرا زیر پا بگذارد، آری چنین رژیم مزوری که مردم کشورش را بیرحمانه سرکوب می کند و شکنجه می دهد و زندانها را از مبارزان راه آزادی مملو می سازد، بیکباره احساسات "انسانیش" جوش می آید و از نقض حقوق بشرِ فلسطینیها در فلسطین و از جنایات اسرائیل که برای انسانها ارزش قایل نیست، سخن می راند. رژیم حاکم می گوید، که صهیونیستها، فلسطینی ها را می ربایند و به گروگان می گیرند و دسته دسته از کودک و بزرگ را به قتل می رسانند. این دوگانگی و بی شرمی، دست کمی از بی شرمی و ریاکاری امپریالیستها و صهیونیستها ندارد. رژیمی که در کشورش، مردمش با مشکل مسکن و تهیه مایحتاج اولیه زندگی روبرو هستند، در بلندگوهای تبلیغاتی خویش می دمد، که به حزب اله لبنان و حماس در فلسطین ...کمک می رساند. و نه تنها به تبلیغات دست می زند، بلکه در عین حال مردم معترض به افزایش هزینه زندگی را برای افزایش بهای بنزین سرکوب می کند، اتحادیه های کارگری را که برای حقوق صنفی و دستمزد مبارزه میکنند سرکوب میکند و رهبرانشان را به بند میکشد وجانشان را درزندان میگیرد. طبیعتا با اتخاذ چنین سیاستهائی بی خردانه و نزدیک بینانه و ریاکارانه و پر از تناقض، زمینه مخالفت در ایران را با پذیرش شعار های ارتجاعی و انحرافی فراهم می آورد. شعار "نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران" که شعاری عمیقا ارتجاعی وساخته وپرداخته دست سازمانهای جاسوسی اسرائیل است بطور مرتب وسیستماتیک درعرصه مجازی تبلیغ می شود، بر این زمین آلوده رشد می کند و نیروهای اپوزیسیون دموکراتیک و مترقی مردم ایران باید با هشیاری به طرح  اینگونه شعارها برخورد کنند و ماهیت طراحان خودفروخته را که نقاب اپوزیسیون به چهره زده و شعارهای انحرافی پخش می کنند، بشناسند. 

 

حزب ما ازمبارزه برحق مردم مشهد و سراسر ایران علیه گرانی وفقر وبیکاری وپیکار برای مطالبات دمکراتیک و آزادی احزاب و اجتماعات عمیقا حمایت میکند. این مبارزات نوید بخش است وباید در پیوند با مبارزه علیه اجانب ادامه یابد.ولی بهر صورت شرط پیروزی در تمام تحولات آتی، برای برخورد آگاهانه و پرهیز از غافلگیری، سازمان پذیری توده ها و پیوستن نیروهای انقلابی وهوادار آزادی طبقه کارگر به حزبش است.حزب کار ایران(توفان) این سیاست، سیاست حزبیت را تبلیغ می کند.تنها آلترناتیو برای رهایی ازشرنظام گندیده سرمایه داری جمهوری اسلامی سوسیالیسم است وجزاین نیز نیست.

 

 

سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی عامل فقر وگرانی!

زنده باد سوسیالیسم این پرچم رهایی بشریت!

حزب کارایران(توفان)

پنجشنبه ۷ دی ماه ۱۳۹۶

www.toufan.org
توفان الکترونیکی شماره 138 دی ماه 1396 نشریه الکترونیکی حزب کارایران منتشرشد

توفان


*************

 

در شماره 138 توفان الکترونیکی
مطالب زیر را می خوانید:
 
 
تظاهرات اعتراضی مردم مشهد و سایر شهرها علیه فقر و گرانی برحق است
پیکار متحد کارگران هفت تپه، نوید بخش است
بودجه 97 در خدمت سیاستهای نئولیبرالی خانما نبرانداز
 انزوای آمریکا در نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد
 در سهایی از اعتراضات دانشجویی به مناسبت روز دانشجو
 اطلاعیه در مورد خبر سکته رضا شهابی در زندان
 حمایتهای بین المللی از رضا شهابی
 بیانیه دونالد ترامپ بیانیه بی پرده و رسمی امپریالیسم آمریکا در دفاع از صهیونیسم و
 اطلاعیه جبهه خلق برای آزادی فلسطین در مورد بیانیه دونالد ترامپ
 بیانیه حزب کمونیست انقلابی ساحل عاج در مورد کودتا علیه روبرت موگابه
 صد سالگی انقلاب کبیر اکتبر سوسیالیستی و نگاهی به وضعیت مارکسیست-لنینیس تها در روسیه
 ستاره های شمال، یادی از رفقا حمید رضا چیتگر(بهمنی) وقدرت فاضلی
 یادی از رفیق ابراهیم دادجو
    در حاشیه زلزله تهران
 گشت و گذاری در فیسبوک پاسخ به چند پرسش
 پرسش و پاسخ در کانال تلگرام
 
 

 

 

۲۴ آبان ۱۳۹۶


اعلامیه حزب کارایران(توفان) پیرامون زلزله  مرگباردرمنطقه غرب کشور
 

 در پی وقوع زلزله ای مرگبار به قدرت ۷.۳ ریشتر ، که یکشنبه شب ۲۱ آبان ماه در ۳۰ کیلومتری شمال غرب سرپل ذهاب و ۳۲ کیلومتری جنوب غرب حلبچه رخ داد حدود ۱۵۰ میلیون نفر در ایران و عراق آن را احساس کردند. این زلزله که مرگبارترین  زلزله در سال جاری درجهان است تاکنون  بیش از ۴۰۰ کشته و ۷۰۰۰ مجروح  برجای گذاشته است . طبق گزارشات رسمی جمهوری اسلامی در شهرهای کرمانشاه ،اسلام آباد ، کرند ، سرپل ذهاب ، قصر شیرین ، ثلاث وجوانرود بیشترین قربانی راداشته اندوبیش از۶۰ درصد منازل شهری و روستایی آسیب دیده اند. زمین‌لرزه‌‌ی شامگاه یکشنبه در عراق نیز خسارات جانی و مالی به جای گذاشته است. خبرگزاری فرانسه به نقل از مقامات عراق نیز گزارش داد که ۶ نفر در استان سلیمانیه کشته و حدود ۱۵۰ نفر نیز بر اثر این زلزله زخمی شده‌اند.

آنچه که مسلم است ابعاد گسترده مرگ وویرانی این بلای طبیعی ریشه در بلای زمینی دارد که می توان با درایت و برنامه ریزی دراز مدت وپیشگیرانه بشدت آن را کاهش داد. برخی از کشورهای زلزله خیز نظیر ژاپن با توسل به پژوهش واستفاده ازعلوم وسرمایه گذاری موفق شدند خانه های ضد زلزله  با بنای مستحکم وقوی بسازند تا در صورت وقوع چنین حوادثی حداقل زیان متوجه مردم و ثروت های کشور شود. درایران سلطنت پهلوی و جمهوری اسلامی  سیاست خانه سازی بر اساس حفظ ثروت عمومی و جان مردم نیست بر اساس بساز و بفروش و به قولی بنداز و بفروش بوده و هست. شهرداری ها و مجریان و مسئوولان خانه سازی در ایران برای دریافت رشوه و چرب شدن سبیلشان به زیرنقشه هر ساختمانی امضاء می گذارند، در کشور زلزله خیز برج سازی می کنند و تراکم می فروشند. شهرها بیقواره می شوند و تاسیسات شهری برای مبارزه با سوانح خلع سلاحند و در صورت بروز این سوانح راهی به مرکز حادثه نمی برند، زیرا سامان و بافت شهرسازی بر اساس علمی و تراکم جمعیت و برنامه ریزی درست صورت نگرفته است. رژیم جمهوری اسلامی قریب به چهل سال است که بر سر کار است. این رژیم تجربه خیانتهای رژیم پهلوی را در عرصه بساز و بفروشی نیز بدنبال داشته وهمان راه را ادامه داده است.

 

به گفته آیت الله های حاکم برایران این زلزله ها برای آزمایش" امت اسلامی"  از طرف خداوند عادل واقع شده است. با منطق شیخ، زلزله کار خداست و سرنوشت محتوم ماست ونمی شود در کار خدا دخالت کرد. این است که مومنان مافیائی در نماز جمعه به دعا دست می زنند و از خدا می خواهند که خودش بداد مردم برسد. وقتی بلا آسمانی است و برای آزمایش درجه صبر و تحمل ما وقوع یافته، طبیعتا نمی شود با آن مبارزه کرد و نباید هم با اراده باریتعالی در افتاد و خود را گناهکار کرد. با این منطق ارتجاعی وخیانتکارانه است که مافیای در قدرت از خود سلب مسئولیت می کند و مردم مصیبت دیده ما را به حال خود رها میکند.


حزب کارایران(توفان) با اندوه فراوان زلزله مرگبار درغرب ایران وهمینطوردر استان سلیمانیه عراق را به بازماندگان داغدار قربانیان آن تسلیت می گوید واز صمیم قلب با آنها همدردی می نماید.


حزب کارایران(توفان) از مردم ایران و سازمانها و نهاد های مترقی می خواهد که خود ابتکار عمل را دردست گیرندعلیرغم خرابکاریهای رژیم وسیاستهای ضد مردمی او به هرطریق ممکن به یاری زلزله زدگان بشتابند و ازهیچ کوششی در کمک به آنها دریغ نورزند.



حزب کارایران(توفان)
دو شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۶

www.toufan.org

 

نشریه


توفان الکترونیکی شماره 136 آبان ماه 1396 نشریه الکترونیکی حزب کارایران منتشر شد

 www.toufan.org

*************

دراین شماره مطالب زیر را می خوانید:
http://toufan.org/Maghalat%20jadid/Maghalat%20T%20elec%20136.htm

 

فرخنده باد صدمین سالروز انقلاب کبیر سوسیالیستی اکتبر

ترامپ به دنبال چيست؟.

شهردار یها، دفاتر سلب مالکیت /قسمت اول

 پنجاه سال ازتیرباران رفیق ارنستو «چه » گوارا گذشت .

آیا کردها در عراق فریب خورد ه اند؟

لالایی «اصلاحات  

رضا شهابی فوراً و بی قید و شرط آزاد باید گردد

روسیه امپریالیسم، سرمای ه داری و یا مستعمره؟.

گشت و گذاری در فیسبوک و پاسخ به چند پرسش

پرسش و پاسخ در کانال تلگرام

******

نشریه جدید توفان ارگان مرکزی حزب کارایران شماره 212 آبان  ماه  1396 ومقالات را ملاحظه فرمائید


 


 


 

 

 

۱۴ مهر ۱۳۹۶

نشریه شماره 135 توفان الکترونیکی مهرماه 1396و توفان ارگان مرکزی حزب کارایران شماره 211


نشریه شماره 135  توفان الکترونیکی مهرماه 1396و توفان ارگان مرکزی حزب کارایران شماره 211  مهر ماه  1396


 
توفان الکترونیکی
مقالات توفان الکترونیکی، نشریه الکترونیکی
حزب کار ایران (توفان)
شماره ۱۳۵ مهر ماه ۱۳۹۶
در این شماره می‌خوانید
تجزیه‌طلبی کردستان عراق با پرچم همه‌پرسی، در خدمت منافع امپریالیسم و صهیونیسم
اعتراضات کارگران زیر سایه سنگین نئولیبرالیسم
ارمغان نئولیبرالیسم....،
کودتای گورباچف یا کودتای خروشچف
سخنی در مورد دروغ‌های گوبلزی و شستشوی مغزی افکارعمومی،
قتل کولبران زحمتکش را محکوم می‌کنیم
بیانیه‌ای نویدبخش
پیرامون تعرض وحشیانه جمهوری اسلامی به کارگران اراک
تظاهرات مقابل وزارت کار، در حمایت از زندانی سیاسی، رضا شهابی
در حاشیه سخنرانی یک گانگستر بین‌المللی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد
گشت و گذاری در فیسبوک پاسخ به چند پرسش
پرسش و پاسخ در کانال تلگرام
توفان در رسانه‌

 

 

۹ شهریور ۱۳۹۶

برای آزادی کارگران دربند بکوشیم،بکوشیم فریاد کارگران زندانی باشیم


برای آزادی کارگران دربند بکوشیم،بکوشیم فریاد کارگران زندانی باشیم

بیش از سی روز است که زندانیان سیاسی درزندان رجایی شهر در اعتصاب غذا بسر می برند. تلاش خانواده های زندانیان سیاسی نیز به جایی نرسیده ورژیم اسلامی عزمش را جزم کرده تا با شگردهای شناخته شده ضد انسانی جان این زندانیان را بگیرد. در حال حاضر تعدادی از زندانیان سیاسی که در اعتصاب غذا به سر می برند وهمچنان به مقاومت خود ادامه میدهند از جمله می توان ؛ سعید شیرزاد، ابراهیم فیروزی، سعید ماسوری، امیر قاضیانی، شاهین ذوقی تب...ار، ابولقاسم فولادوند، وحید صیاد نصیری، محمد امیرخیزی، محمدعلی (پیروز) منصوری، جعفر (شاهین) اقدامی، رضا اکبری منفرد، پیام شکیبا، مجید اسدی، حسن صادقی، محمدنظری، حمید بابایی و رضا شهابی نام برد.در بین اعتصاب کنندگان محمدنظری و رضا شهابی رسیدگی به وضعیت حقوقی پرونده خود را نیز علاوه بر اعتراض به محیط بند جدید مطالبه می کنند.رضا شهابی عضوهئیت مدیره سندیکای شرکت واحد بیست ویکمین روز اعتصاب خودرا پشت سر می گذارد وطبق گزارشات دریافتی حالش وخیم وجانش درخطر است.
زندان و شکنجه های جسمی و روحی فعالین کارگری توسط دستاربندان حاکم نشان از ضعف و ترس و درماندگی رژیمی است که توان پاسخ به ابتدائی ترین مطالبات کارگران این آفرینندگان ثروت جامعه را ندارد و در نتیجه برای حفظ نظام پوشالی سرمایه داری خویش بیشرمانه به قهر وترورمتوسل میشود.
سرکوب وحشیانه کارگران، کارگرانی که بدنبال تحقق اضافه دستمزد وتلاش جهت تاسیس اتحادیه های صنفی مستقل و یا دریافت حقوق معوقه خود هستند نفرت انگیز، ضد بشری و عملا بنفع امپریالیستها و صهیونیستها این جنگ افروزان بین المللی است.
خواست آزادی فوری و بی قید و شرط کارگران زندانی وهمه زندانیان سیاسی خواست همه مردم ایران وهمه آزادیخوهان و نیروهای ترقی خواه جهان است. به یاری زندانیان سیاسی بشتابیم وازهیچ کوششی دریغ نورزیم.

سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی بدست مردم ایران!
زنده باد سوسیالیسم این پرچم رهایی بشریت!
حزب کارایران(توفان)
www.toufan.org
سه‌شنبه ۷ شهريور ۱٣۹۶ - ۲۹ اوت ۲۰۱۷

ما خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط کارگران زندانی وهمه زندانیان سیاسی هستیم

 

۲۲ مرداد ۱۳۹۶

اعلامیه حزب کار ایران(توفان) وبیانیه کنفرانس بین­المللی احزاب و سازمانهای مارکسیست لنینیست لاتین
 در مورد رویدادهای ضد انقلابی اخیر در کشور مستقل ونزوئلا
دست امپریالیسم آمریکا ازونزوئلا کوتاه باد

با توجه به اخبار دروغی که در مورد رویدادهای ضدانقلابی در ونزوئلا انتشار می­یابد، حزب کار ایران(توفان) بر آن شد که نظریه مارکسیست لنینیستهای آمریکای لاتین را در مورد این رویدادها منتشر کند. رویدادهای اخیر ونزوئلا نشان می­دهد که گذار به سوسیالیسم واقعی و نه "بولیواری" هرگز نمی­تواند به صورت مسالمت آمیز صورت گیرد. تجربه مبارزه مردم نشان می­دهد که عنصر قهر و خشونت اهرم اساسی تخریب و نابودی کشور توسط ضد انقلاب ضربه دیده است. تا این ضد انقلاب توسط مردم مسلح و مصمم در تحت یک رهبری انقلابی سرکوب و نابود نگردد، ضد انقلاب از خرابکاری، همدستی با امپریالیسم وارد کردن جاسوس و مزدور از خارج از کشور، بسیج لومپن پرولتاریا، همدستی با امپریالیسم برای محاصره اقتصادی و خرابکاری در چرخ تولید و توزیع، احتکار مواد غذائی و داروئی و استفاده از نارضائی ناشی از آن و ایجاد و دامن زدن روانی به روحیه یاس و ناامیدی، سرخوردگی، تشویش و ارعاب دست برنمی­دارد. ضد انقلاب ونزوئلا علیرغم ده­ها انتخابات دموکراتیک در این کشور از تخریب دست برنداشته است و هرگز نتایج این همه ­پرسی­های مردمی را به رسمیت نشناخته است. دموکراسی برای ضدانقلاب تا زمانی اعتبار دارد که منافع اقلیت آنها را در نظر داشته باشد. فریب این تبلیغات روانی را خوردن که دموکراسی امری ناب و غیرطبقاتی است، آغاز شکست بی­پایان است. دولت حاکم در ونزوئلا باید به سنتهای انقلابی این ملت وفادار به ماند و با الهام از دموکراسی مردمی و توده­ای با بسیج مردم مسلح، این گروه­های خرابکار و ضد انقلابی را نابود کند در غیر این صورت این خون مبارزان و فرزندان قهرمان ونزوئلا خواهد بود که در جوی­های کاراکاس جاری خواهد شد. با ارتجاع و امپریالیسم نباید مماشات کرد. این سیاست مماشات و تاخیر آقای مادورا به شکست خواهد انجامید. امپریالیسم آمریکا هم اکنون با کشتی­های نظامی خویش مانند راهزنان دریائی برخلاف نص صریح منشور ملل متحد، کشور مستقل ونزوئلا را بربرمنشانه محاصره کرده است و اجازه ورود مواد غذائی به این کشور را نمی­دهد. در عرشه این کشتی­ها قاتلان "آربنس"ها، "آلینده"ها یعنی "ویدلا"ها، "پینوشه"­ها، "سوموزا"ها، "فوجیموری"ها، "اشتروسنر"ها و "کیسینجر"ها ... ایستاده­اند و برای پیاده شدن و خون­آشامی روزشماری می­کنند.
دولت مادورا با مصالحه با ضد انقلاب فرصتهای فراوانی را از دست داده است و این بی­تصمیمی و بی­ثباتی تنها به تزلزل روحیه توده­ها منجر می­شود که تصور خواهند کرد وضع تغییر ننموده و نیروی آنها برای تغییر اوضاع کافی نیست. ترحم به ضد انقلاب خیانت به مردم و انقلاب است.
دست امپریالیسم آمریکا ازونزوئلا کوتاه باد!
حزب کار ایران(توفان)
جمعه ۲۰ مرداد۱۳۹۶
 
***
بیانیه کنفرانس بین­المللی احزاب و سازمانهای مارکسیست لنینیست:
ما دخالت امپریالیستی در ونزوئلا را تقبیح نموده وخشونت ارتجاعی بر علیه مردم را محکوم می­کنیم!
حوادث جاری درونزوئلا بیانگرمداخله امپریالیسم آمریکا، کشورهای امپریالیستی اتحادیه اروپا و همچنین سازمان کشورهای آمریکائی(سازمان ضد کمونیستی شامل آمریکا و بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین که مقر آن در واشنگتن است- توفان) و دولتهای ارتجاعی آمریکای لاتین در کشور است. این حوادث، حشونت ارتجاعی سازمان یافته الیگارشی و نیروهای ارتجاعی که برای بازگرداندن امتیازات گذشته تلاش می­کنند و خواهان نابودی پیشرفتهای اجتماعی مرحله اول باصطلاح "انقلاب بولیواری"  هستند را در پیش چشم جهانیان به نمایش می­گذارد.
امپریالیسم یانکی از اقدامات دولت ونزوئلا برای جبران خسارات ناشی ازبهره برداری از نفت و دخالت چین در اقتصاد کشور دل خوشی نداشته و آنرا تحمل نمی­کند و در مقابل بر شدت اقدامات خود برای کسب و توسعه منافع خویش در بهره برداری از نفت و منابع طبیعی و بازار وسیعتردر ونزوئلا افزوده است.
جدالهای سیاسی و اجتماعی به خیابانها کشیده شده و میلیونها نفر کارگر و جوان، همه طبقات و قشرهای اجتماعی، نیروهای مسلح و پلیس درگیر آن هستند، و از طرف بورژوازی عناصر لمپن که بشکل سرباز مزدور عمل می­کنند بسیج شده­اند.
دولت نیکلاس مادورا نشان داده است که در پاسخ به ضروری­ترین نیازهای مردم ونزوئلا نا توان است و آنچه را که خودشان "تحول داخلی" نامیده اند بوجود آورده است.  ناکارآمدی  دولت و سیاستهای سازشکارانه با  کمپانی­های وابسته موجب کمبود مواد غذائی، دارو،  و مواد اولیه بهداشتی شده و دولت به دسته­های تبهکار که شدیدا امنیت جامعه را تهدید می­کنند امکان رشد داده است. دولت مادورا اجازه داده است که قروض خارجی بطور عظیمی  افزایش یابد و درهای کشور را بر روی امپریالیستهای چین و روسیه گشوده است. فساد اقتصادی در سطوح بالای حکومت لنگر انداخته است. ونزوئلا از بحران اقتصادی که هرروز شدیدتر می­شود رنج می­برد. این  موجب رشد بیکاری و کمیابی در کشور شده  و تورمی که هم اکنون به  ۷۰۰ در صد رسیده است ایجاد نموده، و ارزش پول را مکررا کاهش داده است.
ارتجاع و امپریالیسم برای به بازی گرفتن مردم بعنوان مخانفین بولیواریسم که خواستار استعفای نیکلاس مادورا و انتخابات زودرس هستند این شرایط را مورد سوء استفاده قرار داده است.
برخور­دهای خشونت­آمیز که روزانه حادتر می­شوند بیانگر ابعاد بحرانی است که خطر حل آن بنفع امپریالیسم، الیگارشی و ارتجاع وجود دارد.  ما بارها بیان کرده­ایم که در ونزوئلا انقلاب سوسیالیستی درحال تکوین نیست، که بنای سوسیالیسم در حال ساخته شدن نیست، که سیاستهای اعمال شده از سطح تغیییرات دمکراتیک فراتر نرفته­اند. امروز این وضعیت همچنان پا برجاست. کارگران ونزوئلا خواهان تغییراند، آروزی بهره­مند شدن از مزایای سوسیالیسمی که  "انقلاب بولیواری" و"سوسیالیسم قرن بیست و یکم" برای آنها نیاورد هستند. کارگران امید و انتظارات خود را از دست می­دهند و نیروی راستگرا می­تواند در نسبت بالائی آنها را بطرف خود سوق دهد. 
کارگران پیشرو، چپ­های راستین، انقلابیون و دمکراتها، ومارکسیست لنینیست­های ونزوئلا در پی بدیلی هستند که منافع حال و آینده کارگران و توده­ها را در خود داشته باشد. آنها با چالش­های عظیمی روبرو هستند که توسعه این روند را خیلی دشوار می­کند اما آنها در مسیر درستی حرکت می­کنند که به مبارزه برای انقلاب سوسیالستی موفق، زودتر بهتر از دیرتر، منجر خواهد شد.
وقایعی که در ونزوئلا اتفاق می­افتد یکبار دیگر نشان می­دهند که پوپولیسم و اصلاح­طلبی پاسخی واقعی برای خواست­های توده­ها برای تغییر نیست. این وقایع بیانگر آن هستند که "انقلاب بولیواری"  و "انقلاب قرن بیست و یکم" نمی­توانند زنجیرهای استثمار سرمایه داری و سلطه امپریالیسم را درهم شکنند: ونزوئلا و نقاط دیگر جهان، چه حال و چه در زمانهای مختلف در طول تاریخ، بر اینکه اصلاح­طلبی و پوپولیسم بیان این و یا آن بخش از طبقه سلطه­گر هستند که بطور عینی حامی نظام سرمایه­داری­اند مهر تایید می­زنند. 
مارکسیست لنینیست­ها مواضع ما را تایید می­کنند: تنها انقلاب سوسیالیستی، تنها سوسیالیسم، راه کسب عدالت اجتماعی و آزادی و دمکراسی  برای کارگران و مردم است، تنها طبقه کارگر است که می­تواند آزادی خویش و آزادی همه بشریت را سامان دهد.
کمیته هماهنگی کنفرانس بین­المللی احزاب و سازمانهای مارکسیست لنینیست، نشست مارکسیست لنینیست­های آمریکای لاتین، مداخله امپریالیسم آمریکا و تهدیدش مبنی بر محاصره اقتصادی ونزوئلا، مداخله  اتحادیه امپریالیستی اروپا  و همدستی دولتهای ارتجاعی آمریکای لاتین با ضد انقلاب در ونزوئلا را شدیدا تقبیح می­کند. ما خشونت ارتجاعی الیگارشی و نیروهای راستگرا را محکوم می­کنیم. ما اعلام می­داریم که مشکلات ونزوئلا باید توسط مردم آن و به نفع کارگران و توده­ها حل و فصل شوند.
ما حمایت وهمبستگی خود را با طبقه کارگر و مردم  ونزوئلا، با دمکراتها و ضد فاشیست­ها، با چپ­های راستین و انقلابیون، با پرولتاریای انقلابی متشکل در حزب مارکسیست لنینیست ونزوئلا اعلام می­داریم. ما همچنین همبستگی خود را با سازمانهای متشکل در جبهه توده­ای  ونزوئلا و سازمانهای سیاسی و اجتماعی که در اتحادیه توده­ای ضد امپریالیست و انقلابی ونزوئلا گرد آمده اند ابراز می­داریم.
 کمیته هماهنگی کنفرانس بین­المللی احزاب و سازمانهای مارکسیست لنینیست
نشست احزاب مارکسیست لنینیست آمریکای لاتین
کییوتو اکوادور--ژوئیه۱۷ ۲۰
ترجمه وتکثیر ازحزب کار ایران(توفان)