۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۹

توفان الکترونیکی ۱۶۶ منتشر شد

توفان الکترونیکی ۱۶۶ منتشر شد
در شماره ۱۶۶ توفان الکترونیکی
مطالب زیر را می خوانید:
 
فرخنده باد اول ماه مه روز نمایش پرقدرت اتحاد
کارگران سراسر جهان
 
* بیانیه حزب کار ایران (توفان) به مناسبت اول ماه مه
به بهانه صد و پنجاهمین سالگرد تولد لنین
*«رهائی طبقه کارگر و نقش حزب طبقه کارگر»
* به مناسبت سی وهفتمین سالگرد اعدام جنایتکارانه مسئول «شورای موسس اتحادیه‌های سراسری کارگران ایران». چرا بایدکارگران روز اول ماه مه را جشن بگیرند
* به مناسبت فرارسیدن اول ماه مه روز جهانی کارگر.یادی از ابوالقاسم لاهوتی
* اخراج در اوج بحران (۱)
* اخبار و گزارشات و اعتراضات کارگری فروردین ماه ۱۳۹۹
* پیامدهای بحران «کرونا» برای زنان شاغل ایران
* تحمیل افزایش ۲۱ درصدی نرخ دستمزد، سند فقر و گرسنگی کارگران
* سخنی پیرامون گزارش دیوان محاسبات کشور از نتیجه اجرایی بودجه ۱۳۹۷ و اختلاس ۴،۸ میلیارد دلاری
* آیا نظام ضدبشری سرمایه‌داری از «ویروس کرونا» درس انسانیت را خواهد آموخت؟!
* اطلاعیه درمورددرگذشت رفیق مهربان فلاحت
* درسوگ رفیق «مهدی صدودی»
* تقلب نئولیبرالیستی با پرچم عدالت‌خواهی سوسیال دموکراسی
* آمریکا به تحریم، جنگ اقتصادی و تهدیدات نظامی علیه کشورهای دیگر پایان دهد
* با لغو تحریم اقتصادی، جان مردم را نجات دهید!
* بازهم جعل و تحریف در مورد «دادگاه‌های مسکو»
* کمک‌های مالی به سیل‌زدگان سیستان و بلوچستان، زلزله‌زدگان خوی و خانواده زندانیان سیاسی
*گشت و گذاري در فيسبوک، پاسخ به چند پرسش
*پاسخ به يک پرسش در شبکه تلگرام
 

۷ اردیبهشت ۱۳۹۹

بیانیه حزب کارایران(توفان) به مناسبت اول ماه مه



بیانیه حزب کارایران(توفان) به مناسبت اول ماه مه 

   

فرخنده باد اول ماه مه روز نمایش پرقدرت اتحاد
کارگران سراسر جهان


                                                


 طبقه کارگر در سراسر جهان قریب به ۱۳۱ سال است که این روز را به مناسبت تظاهرات عظیمی که کارگران شیکاگو درروز اول ماه مه سال ۱۸۸۶ برپا داشتند، گرامی می­دارد. تظاهرات کارگران شیکاگو آن روز توسط پلیس سرمایه به خاک و خون کشیده شده ولی یاد این روز از خاطره­ها محو نگشت و اول ماه مه جلوه­ای ازهمبستگی جهانی پرولتاریا در سراسر جهان گردید. در این مدت سرمایه­داری جهانی کوشش بسیار کرد تا این روز را از میان بردارد، زیرا هراس سرمایه­داری از اتحاد و همبستگی و تشکل پرولتاریاست. آنجا که این دسیسه با مقاومت کارگران روبرو شد، بر این روز، روز کار نام نهاد و با این عمل وحشت خود را از نام کارگر عیان ساخت.

در این روز کارگران همه کشورها سوای رنگ، ملیت و مذهب فرا رسیدن زندگی آگاهانه خویش را در پیکار علیه  بیکاری، گرسنگی، استثمار و بینوائی جشن می­گیرند و در این پیکار مشترک دو جهان در برابر هم  صف آرایی می­کنند. جهان سرمایه و جهان کار، جهان استثمار و بردگی، جهان برابری و برادری. خواست همه کارگران جهان محو و نابودی استثمار و بنا نهادن جهانی بَری از جنگ و فاشیسم و راسیسم، جهانی بَری از فقر و فحشا و همه آن مظاهر وجودی نظام انگلی سرمایه ­داری است.

 

رفقای کارگر! امسال درشرایطی اول ماه مه فرا می­رسد که بحران کرونا به جهانیان ثابت کرد که نظام اقتصادی سرمایه داری نئولیبرالیسم حاکم بر جهان نه تنها در غلبه بر این بحران درمانده است، بلکه باعث شیوع روزافزون آن و جانباختن دهها هزار انسان نیز گردیده است. قریب به چهل سال است که نئولیبرالیسم به تدریج خود را بر کلیه عرصههای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی جوامع بشری حاکم گردانیده است. طبیعی است که عرصه بهداشت و درمان نیز از این تهاجم افسارگسیخته در امان نبوده است. خصوصیسازی بیمارستانهای دولتی، تعدیل کادر درمانی ، کاهش و انجماد دستمزدها، کاهش تخت و وسائل و استانداردهای ذخیره برای بیماران اورژانس، انجام خدمات تمیزکاری توسط شرکتها و مقاطعهکاران خصوصی، واگذاری تهیه غذای بیماران به آشپزخانههای خصوصی، انجام جراحیهای غیرضروری و ... عملاً بیمارستانها و کل نظام درمان را به تجارتخانهای تبدیل کرده که تنها و تنها افزایش نرخ استثمار و کسب سود حداکثر را مدّ نظر دارد. جان انسان فدای سود حداکثر گردیده است. به همان نسبت که دولت در کشورهای امپریالیستی از اختصاصدادن بودجه کافی برای بهداشت، درمان و آموزش طفره میرود و بیمارستانها را به بخش خصوصی وامیگذارد، دست و دلش برای  تقویت زرادخانههای تسلیحاتی باز است.
مسئولیت مرگ مردمی که جنازه آنها را کامیونهای ارتشی از گوشه و کنار خیابانهای ایتالیا و اسپانیا و آمریکا ....به علت عدم امکان نجات آنها در بیمارستانها، جمع میکنند، یا در بیمارستانهای آلمان، فرانسه و انگلستان و یا تهران در اثر کمبود وسایل درمانی و تنفسی و پرسنل و ... جان میبازند، به گردن دولتهای درخدمت نئولیبرالیسم این کشورهاست. چهل سال نئولیبرالیسم در سرتاسر جهان مردم را آسیب‌‌پذیر کرده و سبب گشته است که آنها در مواجه با چنین بحرانی در سلامت عمومی، امکان مقاومت و مواجه نداشته باشند.
«ویروس کرونا» آنطور که ترامپ جارمیزند «چینی» نیست، «سرمایهداری» است که با آلودگی محیطزیست، نابودی جنگلها، از بینبردن محیط زندگی حیوانات و چپاندن آنها در مناطق تنگ و محدود، که امکان رشد و حرکت آنها را میگیرد، خطرات سرایت ویروسهای حیوانی به انسان و جهش خطرناک آنرا افزایش میدهد.
هر چقدر بحران «کرونا» بیشتر طول بکشد، به همان نسبت بر تعداد بیکاران افزوده خواهد گشت. بدون شک کشورهای امپریالیستی بعد از کرونا تضعیف خواهند گشت. گرچه مواضع و عملکرد سران دولتهای امریکا، فرانسه، اسپانیا و آلمان از شکست تئوری نئولیبرالیسم خبر میدهد، ولی در عین حال نشان از گرایش شدید ناسیونالیسم دارد که با فاشیسم فقط یک گام بیشتر فاصله ندارد. . این وظیفه کمونیستها و نیروهای مترقی و انقلابی است که با این پدیده شوم به صورت جدی و دامنهدار به مبارزه برخیزند و از حقوق و آزادیهای دموکراتیک که در حال مسخ شدن هستند دفاع نمایند و اجازه ندهند مقابله با ویروس کرونا ابزاری گردد تا نظام خفقان در جامعه مستقر شود. قطعاً پس از «کرونا» نئولیبرالیسم تضعیف و نقش دولتهای سرمایهداری پررنگتر خواهد شد. احتمالاً بخشی از اقتصاد موقتاً به دست «دولتهای نجات» خواهد افتاد، ولی در نهایت «دولت» در خدمت به نظام سرمایهداری و سرمایهدار باقی خواهد ماند. تکاملی که در بهترین حالت به نمونه چین ختم خواهد شد. گرچه عرصههای آموزش و درمان در کشور مذکور رایگان است - که البته از دوران سوسیالیستی این کشور به یادگار ماندهاند-  ولی سرمایهداری دولتی چین در خدمت به نظام سرمایه و سرمایهداران انجام وظیفه میکند. در صورتی که در سوسیالیسم، اقتصاد دولتی در خدمت پرولتاریا و زحمتکشان عمل مینماید. دولت سوسیالیستی با اجتماعیکردن تولید، آنرا بر مبنای رفع نیازمندیهای مادی و معنوی جامعه و رفاه عمومی سازمان میدهد. کار و مسکن حق مسلم اعضای جامعه بشمار میآید. آموزش و بهداشت و درمان برای کلیه اعضای جامعه رایگان است و .... در اینجاست که در صورت بروز فاجعه و بحران، دولت سوسیالیستی برعکس دولت بورژوائی دغدغه سود و زیان سرمایهداران را ندارد، از اینرو میتواند کلیه امکانات خود را صرفاً مصروف خدمت و حمایت و حفاظت از آحاد جامعه به کار اندازد. سوسیالیسم تنها راه نجات بشریت از چنگال سود و سرمایه است. سوسیالیسم تنها نظامی است که قدرت مبارزه با بیماریهای همهگیر جهانی را دارد، و سرمایهداری مولد این ویروسهای ضدبشری است.
 
رفقای کارگر! اول ماه مه در شرایطی فرا می­رسد که درایران علاوه بر وخیم ترشدن وضعیت معیشتی و ادامه سیاستهای نولیبرالی و سرکوب خونین فرودستان جامعه، سیل و ویرانی در منطقه سیستان و بلوچستان و زلزله خوی و از طرفی گسترش شیوع فاجعه ویروس کرونا و ترس و وحشت در سراسر ایران زندگی را برکام مردم تلخ کرده است. ویروس کرونا درزمانی گسترش می­یابد که بیکفایتی و سستی مسئولان مکتبی با الهام از مصلحت­جوئی سلطه­گرانه مافیای حاکم، هرروز بیشتر در شرایط بحرانی آشکار فرو می­رود و این بی­مسئولیتی، بی­کفایتی، بی­تفاوتی نسبت به سرنوشت مردم ایران بویژه کارگران و زحمتکشان میدان را برای اپوزیسیون و جبهه­های رنگارنگ بورژوایی که در خدمت امپریالیسم و صهیونیسم جهانی افسارگسیخته فعالیت می­کنند، فراهم آورده است. در حالیکه در سراسر جهان مردم در همبستگی با یکدیگر با حفظ روحیه بالا و مبارزه جویانه در پی پیکاری مشترک برضد این بیماری نامرئی بوده و خود را برای دفاع از دستآوردهای دموکراتیک و برضد ترور و خفقان دولتی آماده می­کنند اپوزیسیون ارتجاعی و نوکر امپریالیسم در پی ایجاد نفاق ، تفرقه، آشوب و شیوع یاس در میان مردم کوشا بوده، و در تلاشند تا از آب گل آلود ماهی بگیرند. ما ایقان داریم که کارگران امروز ایران کارگران انقلاب بهمن بوده و از روحیه همبستگی و رفتار انسانی در این انقلاب سرشارند و با وحدت و همبستگی یکپارچه در مقابل دسیسه دشمنان ، تحریمهای ضدبشری و هرگونه مداخله­خارجی خواهند ایستاد و توطئه­های آنها را نقش بر خواهند کرد.
حاکمیت در ایران، مردم را به حال خود واگذار کرده و سخنانش بی­محتوی و بی­برنامه است و مسئولیت حفاظت از جان مردم را به عهده خود آنها گذاشته است. پیشنهاد سر زبانیِ در خانه ماندن آنها، عملی نیست، زیرا نیازمندیهای مردم را برآورده نمی­کنند و فقط حرف توخالی است. حاکمیت به فکر جان مردم نیست به فکر عوامفریبی برای انصراف افکار عمومی از خود سلب مسئولیت می­کند.
 
رفقای کارگر! درشرایطی به استقبال اول ماه مه می­رویم که نشست شورای عالی کار برای تعیین حداقل دستمزد کارگران، با اعلام «۲۱ درصد افزایش مزد کارگران» در حالی پایان یافت که حداقل دستمزد کارگران نیز یک میلیون و ۸۳۵ هزارتومان تعیین شد که نسبت به سال گذشته فقط ۳۱۸ هزار تومان افزایش یافت.
با تعیین حداقل حقوق ماهانه یک میلیون و ۸۳۵ هزار تومانی برای کارگران در سال ۱۳۹۹ و بر مبنای قیمت ۱۵ هزار و ۵۰۰ تومانی دلار در بازار ارز ایران، حداقل حقوق یک کارگر در ماه معادل ۱۱۸ دلار تعیین شده که در مجموع دوازده ماه سال حدود یک هزار و ۴۲۰ دلار است.  این سند گرسنگی وبردگی كارگران است. سیاستی ارتجاعی و ضد كارگری و نولیبرالی كه معیشت و سلامت و موجودیت كارگران و فرودستان را تهدید می­كند ؛ ویروسی است خطرناكتر ازویروس كرونا!
 
برای چیره شدن براین ویروس سرمایه­داری، باید به ایدئولوژی طبقه كارگر یعنی ماركسیسم لنینیسم مسلح شد، حزبیت و تشكیلات را درسرلوحه كار خود قرار داد و به سازماندهی اردوی كار و زحمت و وسیعترین اقشار فرودست جامعه روی آورد. راه رهایی از ویروس نظام سرمایه­داری جمهوری اسلامی و راه پیروزی بر ویروس كرونا و بلایای طبیعی استقرارسوسیالیسم است! هرگونه مخالفت با حزبیت و تشكیلات و در عوض تبلیغ فردگرایی  وآنارشیسم و اوتوریته ستیزی، موجب تداوم این وضعیت مصیبت بار، فقر و گرسنگی و مرگ و میر خواهد گشت و دشمنان كمونیسم و حزبیت در این فجایع شریكند! 
حزب کارایران(توفان) اول ماه مه، روز کارگر را به همه کارگران شاد باش می­گوید و برایشان در پیکار متحدانه برعلیه سرمایه­داری و امپریالیسم، علیه جنگ و خونریزی و فاشیسم و برای نان، صلح و آزادی  پیروزی آرزو می­کند. تنها از طریق راهی که لنینیسم نشان می­دهد قادریم قدرت سیاسی را به کف گرفته و آینده تابناک بشری را رقم زنیم. این راه رهائی بشریت و راه تحقق حقوق بشر برای همه کارگران و زحمتکشان  سراسر جهان است.
زنده باد انترناسیونالیسم پرولتری!
سرنگون باد رژیم سرمایه­داری جمهوری اسلامی بدست کارگران و زحمتکشان ایران!
زنده باد سوسیالیسم این پرچم نجات بشریت!
دست امپریالیسم آمریکا ازایران ومنطقه کوتاه باد!
حزب کارایران(توفان)
         اردیبهشت ماه  ۱۳۹۹
www.toufan.org     

۳۰ فروردین ۱۳۹۹

توفان الکترونیکی شماره 165نشریه الکترونیکی حزب کارایران فروردین ماه 1399 منتشر شد

با درود
توفان الکترونیکی شماره 165نشریه الکترونیکی حزب کارایران فروردین ماه 1399 منتشر شد، درپخش آن ما را یاری رسانید
بااحترام
https://t.me/totoufan
به کانال تلگرام، حزب كار ایران – توفان بپیوندید
 
 
درشماره 165 توفان الکترونیکی
مطالب زیر را می خوانید:
دراین شماره می خوانید:
* بحران کرونا، تناقضات نظام فاسد اسلامی و بی‌اعتمادی مردم
*سخنی کوتاه در مورد هیاهوی پزشکان بدون مرز و علت این همه آشفتگی
*  پیام نوروزی حزب کار ایران (توفان) .به ­امید فرازآمدن نوروز مردم ایران به استقبال سال نو رویم
* اطلاعیه:در اندوه درگذشت رفیق فریبرز رئیس‌دانا
* بیانیه کانون نویسندگان ایران به مناسبت درگذشت فریبرز رئیس‌دانا
* آخرین سخنرانی دکتر فریبرز رئیس‌دانا در دانشگاه اميركبير٣٠ آذر ١٣٩٨
* ایران به کدام سو می‌رود؟
*«سال جهش تولید»، یا سال ادامه دروغ!
*در جبهه نبرد طبقاتی
* گفتگوئی با دکتر «شهلا قادری»، متخصص پوست و فعال اجتماعی در مورد گسترش ویروس کرونا در ایران و وضعیت مردم
*کرونا، سیاست‌های نئولیبرالی و جهان پس از پیروزی بر کرونا
*چه شد که الکل آزاد شد و امام‌زاده‌ها هم لبی‌تر کردند؟
*پاسخ به یک پرسش کلیشه‌ای؛ «چرا روز جهانی زنان مهم است؟»
*«سعید لیلاز»، استاد «دانشگاه شهيد بهشتي» در گفت‌وگو با «نفت خبر» در مورد کاهش قیمت نفت و تأثیر آن بر ایران*
*نکات مهمی درباره مقابله با کرونا از برلین، از زبان یک کارشناس آلمانی
* دعوای آلمان و آمریکا بر سر انحصار واکسن کرونا
*بیانیه احزاب و سازمان‌های مارکسیست – لنینیست اروپا، اعضای کنفرانس بین‌المللی احزاب و سازمان‌های مارکسیست – لنینیست (CIPOML) در مورد اشاعه «ویروس کرونا» و بحران بهداشتی
*درمذمت عجایب هفتگانه لوس آنجلس
*گشت و گذاري در فيسبوک، پاسخ به چند پرسش
*پاسخ به يک پرسش در شبکه تلگرام
*اطلاعیه درباره مسدودشدن صفحه فیسبوک حزب کار ایران )توفان)

۱۱ فروردین ۱۳۹۹


بیانیه احزاب و سازمانهای مارکسیست – لنینیست اروپا، اعضای کنفرانس بین المللی احزاب و سازمانهای مارکسیست – لنینیست ( CIPOML ) درمورد اشاعه ویروس کرونا وبحران بهداشتی

ما در بحبوحه یک بحران بهداشتی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی قرار داریم. اشاعه ویروس مرگ آور ( کوید 19) گواهی می دهد که جامعه سرمایه داری، درمان کارگران و بینوایان که هیچ، حتی نمی تواند وسائل لازم... کار درمان، برای پزشکان و پرستاران را فراهم کند. ناگفته نماند که نظام سلامت جمعی، بدلیل سالها تقلیل بودجه، کاهش مستمر خدمات پزشکی، درمانی و امدادی، خصوصی سازی بسود گروههای ممتاز... به زانو افتاده. درمان امتیازی، درحال فروپاشی است. عواقب سیاست سرمایه داری لیبرال، ریاضت اقتصادی، تبدیل سلامت جمعی، همگانی، به یک ماشین پول سازی، دستگاه سود آور، نمی توانست چیزی غیر از این باشد.

در این بحران، ما شاهد ظرفیت عظیم خلق ها برای همبستگی هستیم: بورژوازی طالب « انزواست »! فراخوان خلق ها... همبستگی با امدادگران، تحویل وسائل لازم کار، حمایت واقعی از پزشکان و پرستاران...

چون پزشکان و پرستاران... برای تضمین سلامت مردم، خدمات امدادی عام، احتیاج مبرمی به منابع انسانی و اقتصادی دارند. وسائل درمان و محافظت برای همه! به این منظور، باید تمام وسائل امداد و درمان خصوصی را مصادره کرد.

حال آنکه سرمایه داران، مونوپلهای حریص، بفکر کنترل نهادهای همگانی، دست یافتن به منابع اجتماعی افتاده اند... در حدی که تا بحال سابقه ندارد، فراخوان طبقه بورژوازی، دول و حکام... برای نوعی وحدت ملی و تقویت روحیه شهروندی... توام با هراس و شوک روانی، در لوای اپیدمی کوید 19، در این راستاست...

ولی حیرت آور اینکه کارفرمایان ریز و درشت، در اکثریت قریب به اتفاق، برای تشدید استثمار، و برای تحمیل عقب گردی تازه در شرایط کار و زندگی طبقه کارگر هیچ مشکلی ندارند.

در چنین شرایطی، رهبران بلند پایه سندیکاهای اصلاح طلب، انگار نه انگار، باز سنگ همدستی و سازش با همین سرمایه داران حریص را بسینه می زنند، آزادی عمل حضرات را تائید می کنند...

گواینکه دول سرمایه داری، نه فقط بفکر جنگ با این دشمن نامرئی نیستند، بلکه برعکس، حتی جنگ طبقاتی خود را تشدید کرده اند، ولی از کارگران، دانشجویان و خلق ها، از مردم می خواهند که مبارزه طبقاتی را تعطیل کنند، برای تحصیل حقوق قانونی خود نجنگند، گرچه بیکاری سیر صعودی دارد، مزدی در کار نیست و نیازهای اجتماعی هم، بیش از پیش، افزایش یافته است.

پس کی و در چه شرایطی باید برای حق و آزادی، مطالبات فوری و معیشتی، برای عدالت اجتماعی رزمید... یا سلامت و امنیت همگانی را تامین کرد. بیکاری را از میان برد، پرداخت مزد، حمایت اجتماعی و درآمد مکفی برای همه را تضمین نمود. این دولتها هستند که می بایست بودجه کافی برای نیازهای بهداشتی و اقتصادی جامعه داشته باشند. در بسیاری از کشورها، شرایط اضطراری اعلام کرده اند، با این کار حقوق دمکراتیک به حاشیه رفته، و به پلیس و ارتش قدرت نامحدود داده اند تا امنیت دول امپریالیستی و منافع طبقه حاکم، نه امنیت و منافع مردم، را تضمین کنند.            

     بورژوازی گسترش ویروس ( کوید 19 ) را بکار می برد تا آزادی کارگران را محدود کند، جلوی انتقادات را گرفته و شونیسم و فاشیسم را اشاعه دهد. حتی شرایط جاری و اضطراری را برخ می کشد تا اتحادیه اروپا، بانک مرکزی و کمیسیون اروپائی را متمرکزتر کرده و قدرت این نهادها را افزایش دهد. که تنها کارشان این است که با تزریق نقدینه های کلان ( اورو ) منافع مونوپلهای خودی را تامین کرده و موقعیت اتحادیه اروپا در بحران اقتصادی را تقویت نمایند...

فراموش نکنیم که چطور بانکها و مونوپلها در گذشته بنام منافع « خلق ها »! کلی پول بلعیدند، چطور این نهادهای کلفت در گذشته های دور و نزدیک، منافع خود را به قیمت نظام سلامت اجتماعی تامین کرده اند... وقت آن است که حق و آزادی کارگران در دستور کار قرار گیرد: سرمایه نباید به بودجه ملی دسترسی پیدا کرده و استثمار طبقه کارگر جیب پر سهامداران را پرتر کند...

ما خواهان لغو شرایط اضطراری، فراخواندن سربازان از خیابانها و تمام نیروهای حاضر جنگهای امپریالیستی هستیم... اشاعه ویروس ( کوید 19 ) خطری بزرگ برای تمام خلقهای جهان است، خاصه در کشورهائی که نظام سلامتی ضعیف دارند، ناشی از غارت ثروت شان توسط دول امپریالیستی و مونوپلها بیاری دول فاسد...

ناگفته نماند طبقه کارگر و توده ها در دوران پیچیده و خطرناکی بسر می برند، با بحرانی عمیق، همه جانبه و ساختاری... با کلی تناقضات آشکار و نهان: تضاد میان طبقه کارگر و طبقه بورژوازی، تضاد میان امپریالیسم و خلقها و ملتهای در بند، تضاد میان قدرتهای امپریالیستی و مونوپلها، برای تسلط و برتری در جهان. نظام محتضر و مسلط چیزی غیر از استثمار بیشتر و بی حقوقی اجتماعی، غارت بیشتر خلقها، ویرانی و تخریب... برای عرضه ندارد. حال آنکه میلیونها نفر از نتایج اپیدمی رنج می برند، اولیگارشی مالی جنایتکار دست از سوداگری اضطراری بر نمی دارد. لزوم مبارزه انقلابی برای یک جامعه سوسیالیستی...    

ما، احزاب و سازمانهای انقلابی پرولتاریا، کارگران، مبارزان سندیکاها، جوانان، زنان و توده ها را برای یک سازماندهی مستقل... حضور در ساختمان یک جبهه متحد از کارگران، جبهه توده ای، فرا می خوانیم... ما برای یک آینده بهتر مبارزه می کنیم.

سازمان برای ایجاد یک حزب کمونیست کارگران آلمان

حزب کمونیست کارگران دانمارک – APK

حزب کمونیست اسپانیا ( مارکسیست – لنینیست ) – PCE  ( M-L )

حزب کمونیست کارگران فرانسه – PCOF

سازمان برای احیای حزب کمونیست یونان ( 1955 – 1918 )

لاتفرم کمونیست ( مارکسیست – لنینیست ) نروژ – KPml

پلاتفرم کمونیست برای ایجاد حزب کمونیست پرولتاریای ایتالیا

19/مارس/2020  

                                    

ترجمه و تکثیر از حزب کارایران(توفان)

www.toufan.org